Ekonomia, a właściwie to jej podkategorie są po części odpowiedzialne za dobre reklamowanie produktu. Nie chodzi mi tutaj o Public Relations, bo z marketingiem nie ma to wiele wspólnego. Natomiast sam marketing z reklamą już bardziej wiąże swoje końce. Mogę powiedzieć, że dobra reklama w dużej mierze jest zawsze lepsza jeśli weźmie się pod uwagę współczesny marketing – wiadomo chodzi tutaj o jakieś badanie i analizę rynku.
Skuteczna reklama
Spłata kredytu studenckiego
Spłata kredytu studenckiego zazwyczaj rozpoczyna się dwa lata po ukończeniu studiów. Okres spłaty kredytu wynosi dwukrotność okresu jego pobierania. Kwota do spłaty kredytu może być pomniejszona nawet o 20% jeśli kredytobiorca znajdzie się w czołówce najlepszych studentów uczelni. Kredyt może być umorzony częściowo lub nawet w całości. Nagłe wypadki losowe, wypadek, utrata pracy, choroba, niepełnosprawność mogą być podstawą do umorzenia kredytu w całości.
Warunki otrzymania kredytu studenckiego
By otrzymać kredyt studencki należy spełnić kilka warunków, w tym najważniejszy – rozpocząć naukę na studiach wyższych przed ukończeniem 25 roku życia. Drugim ważnym kryterium jest dochód na osobę w rodzinie ubiegającego się o kredyt. W roku 2008/2009 próg dochodowy został podniesiony z 2200 złotych na osobę do 2500 złotych. W ten sposób liczba chętnych znacznie wzrosła. Dokumenty wymagane do wniosku o kredyt są zwyczajowo do pobrania w dziekanacie uczelni. Potrzebne są zaświadczenia z urzędu skarbowego o dochodach poszczególnych członków rodziny, podanie źródła dochodów, oraz wskazanie poręczycieli kredytu.
Kredyt studencki
Od października 1998 roku istnieje bardzo korzystne wsparcie finansowe dla przyszłych i obecnych studentów na okres nauki na uczelni wyższej – tzw. kredyt studencki. Ma to na celu poprawę stanu wykształcenia młodych ludzi, a przede wszystkim umożliwienie dalszej edukacji osobom o niskim statusie materialnym. Kredyty studenckie są udzielane przez banki komercyjne, z dopłatą z budżetu państwa. Przeznaczony jest dla wszystkich studentów uczelni, zarówno publicznych, jak i niepublicznych, bez względu na formę nauki (studia stacjonarne i niestacjonarne), pod warunkiem że osoba starająca się o kredyt rozpoczyna naukę przed ukończeniem 25 roku życia.
Otwarty Fundusz Emerytalny
Otwarte Fundusze Emerytalne zaistniały w naszej rzeczywistości od całkiem niedawna. Są wynikiem rewolucji emerytalnej. Ich sensem istnienia jest wsparcie finansowe przyszłych emerytur klientów, dzięki zgromadzonym na indywidualnych kontach środkom. Są obowiązkowe, czyli każdy, kto urodził się po 31 grudnia 1968 roku ma obowiązek wybrać jeden spośród wielu fundusz emerytalny. Jeśli tego nie zrobi, Zakład Ubezpieczeń społecznych drogą losowania przydzieli go do jednego z funduszy OFE.
Wybór OFE
Każda osoba podejmująca pracę musi wybrać swój OFE, inaczej ZUS wylosuje jeden z istniejących na rynku. Na podjęcie decyzji o wyborze OFE ma się 7 dni od dnia zatrudnienia. Jaki wybrać? Pomocne są w tym rankingi OFE, ogólnie dostępne, choćby w internecie. Najpopularniejsze w Polsce OFE to ING (Nationale Nederlanden), PZU Złota Jesień, AIG, Polsat, Commercial Union. Te wymienione OFE utrzymują się od lat na pierwszych miejscach listy, jako fundusze najlepiej inwestujące środki klientów, a dzięki temu przynoszące najpewniejszy zysk.
Zmiana OFE
Zmiana OFE na inny jest możliwa. Jeśli nie jesteśmy zadowoleni z wyników finansowych funduszu lub został nam polecony lepszy fundusz, bardziej godny zaufania wówczas wystarczy wypełnić formularz rozwiązania umowy, identyczny dla wszystkich OFE lub zgłosić to do ZUS u. Bardzo często zgłaszając się do nowego OFE nie musimy nic robić. Cała procedura przejścia odbywa się między ZUS em a OFE. My tylko podpisujemy nową umowę.
Ekonomia z drugiej strony
Jest to dział nauki zajmujący się potrzebami ludzkimi oraz niewystarczającą ilością zasobów, którą trzeba jakoś podzielić. To z natury nauka społeczna. Porusza takie dziedziny jak produkcja, dystrybucja, aż wreszcie konsumpcja dóbr i usług. Problem z ekonomią jest taki, że owszem dawniej była to nauka społeczna. Obecnie zaś przekształciła się bardziej w ekonometrię, czyli ograniczenie się do wzorków itd. Takie przynajmniej można obecnie odnieść wrażenie. Wiadomo jednak, że ci zapatrzeni w cyferki ludzie widzą w nich więcej niż tylko liczby, znają ich przyczyny i następstwa – to trochę jak w Matrixie, patrzą na ekran i zamiast cyfr widzą obrazy.
Mikroekonomia
Dawny, archaiczny już odrobinę podział, ustala że o ekonomii można mówić w ujęci mikro, albo makro. Mikroekonomia są to zasady ekonomii widziane z perspektywy pojedynczej osoby, cząstki rynku, podejmującej własne decyzje, głównie konsumenckie, ale nie tylko, bo to również przedsiębiorcy, drobni, mali i średni. W takim ujęciu gospodarkę traktuje się jako “zbiór podmiotów” – w odróżnieniu od ujęcia makroekonomicznego, w którym dominuje pogląd na “gospodarkę wielki organizm” składający się z wielu części. Wiąże się z tym wiele elementów matematycznych, statystycznych właściwych dla różnych elementów tego “zbioru”. Gdyby tak połączyć je wszystkie w jeden wielki wzór to pewnie mielibyśmy już do czynienia z makroekonomią. Jednak w praktyce nie byłoby to możliwe bowiem wzory te zależne są od siebie i ewentualny proces liczenia zapętliłby się najprawdopodobniej.
Makroekonomia
W odróżnieniu od mikroekonomii makroekonomia zajmuje się elementami zbiorczymi i warstwami tych zbiorów. Ta dziedzina ekonomii zajmuje się takimi zagadnieniami jak wskaźnik inflacji, wysokość opodatkowania, budżety państwowe, dług publiczny, wielkość bezrobocia, stopy procentowe, itd. Jest to poza tym nauka zajmująca się światowymi zależnościami pomiędzy gospodarkami różnych państw i regionów. Stara się w tym wszystkim znaleźć schematy przyczynowo-skutkowe i takimi też operuje.